Βροχή και σήμερα


Photo by Yosia Urip

Είχα πει πως δε θα γράψω απόψε... όμως το απόγευμα πήγε ήδη χαμένο και δεν έχω όρεξη για τίποτα άλλο. Το τηγάνι από τ’ αυγά που σου έφτιαξα χθες είναι ακόμα άπλυτο στο νεροχύτη μαζί με τα ποτήρια του κρασιού, αλλά –δε γαμείς!- μπορεί να περιμένει. Θα μου θυμίζει τα χθεσινά...

Με ξυπνήσανε στις 6.30 τα κωλόπαιδα της γειτονιάς που χτυπήσανε το θυροτηλέφωνο 5 φορές ενώ κοιμόμουν. Είχα ραντεβού με γιατρό στις 8.00 κι έτρεχα σαν τρελή να προλάβω. «Ευχαριστώ γιατρέ μου που το αναβάλατε χωρίς καν να με ειδοποιήσετε, δεν είχα τίποτα καλύτερο να κάνω απ’ το να οδηγώ μες τη βροχή με κίνηση, συν μισή ώρα που έψαχνα για παρκάρισμα. Θα μας ξαναδείτε!»

Αφού λοιπόν έχασα που έχασα το χρόνο μου, στην επιστροφή αποφάσισα να το δω πιο χαλαρά. Αφορμή στάθηκε ένα μουσικό κομμάτι που μου έστειλε κάποιος σήμερα. Λέγεται Le Dernier Jour και σημαίνει Η Τελευταία Μέρα.

"Θλιβερό" του είπα.

"Ναι, αλλά λάμπει μ' ένα παράξενο τρόπο" μου απάντησε.

Η βροχή λοιπόν πάντα με μελαγχολούσε. Σιχαίνομαι τη λάσπη που αφήνει πίσω της και την υγρασία που σου τσακίζει τα κόκκαλα. Όμως σήμερα είναι αλλιώς. Μ’ έκανε να σκεφτώ πως για κάποιους άλλους μπορεί να είναι όμορφη και δημιουργική, να γίνει πηγή έμπνευσης κι ευκαιρία για απομόνωση και σκέψη. Έτσι αυτή η μουσική με συντρόφεψε απόψε στο τιμόνι στο δρόμο της επιστροφής και τώρα συνοδεύει τον χτύπο των δαχτύλων μου στο πληκτρολόγιο. Κάθε γράμμα μια στάλα βροχής, κάθε νότα κι ένα τικ στο τζάμι. Θλίψη και λάμψη, σκέφτομαι. Θλίψη και λάμψη...

Τι όμορφοι που είναι μερικοί άνθρωποι! Συχνά μια σκέψη τους μόνο σε κάνει να χαμογελάς. Πολύ καλή αλλαγή μετά το τέλμα των δύο τελευταίων ετών. Είχα αποφασίσει πως δεν θα το άφηνα να συνεχίσει, δεν θα επέτρεπα να με πάρει από κάτω. Έχω πολλούς λόγους αυτό το μήνα για να είμαι χαρούμενη. Ένας απ’ αυτούς είναι κι αυτό το κομμάτι.

Δε θα πω περισσότερα, θα κλείσω μόνο με μια δική του φράση που θα φροντίσω να θυμάμαι:

«Μέσα από τη θλίψη, πηγάζει η αισιοδοξία»

Σ' ευχαριστώ. Καλό βράδυ.



8 σχόλια:

Epsilon είπε...

Καλησπέρα, ας αρχίσω από το κομμάτι είναι υπέροχο, έτυχε να το ακούσω πρόσφατα και δεν θυμόμουν τον τίτλο!!!

Η βροχή φέρνει μελαγχολία αρχικά και μετά, κάθαρση.
(το γατί σου είναι στην φωτό στο profile?)

homelessMontresor είπε...

Αλλιώτικη όμως βροχή από τις άλλες!

candyblue είπε...

"Είναι καλό να είμαστε λίγο απαισιόδοξοι γιατί αν είμαστε αισιόδοξοι είμαστε και λίγο αδρανείς. Νομίζω ότι η χαρά είναι λίγο κοιμήσικο πράγμα,ενώ η απαισιοδοξία είναι πάθος για την ζωή,κινητοποιεί κάποια πράγματα μέσα μας,μας έχει σε μια ενέργεια και σε μια επαγρύπνηση. Είναι η άλλη όψη,η σκοτεινή της αισιοδοξίας"

Κική Δημουλά

Xνούδι είπε...

το κομμάτι είναι υπέροχο όντως!!!!
Καλησπέρες γατούλα από μια Αθήνα που δεν βρέχει βροχή. Βρέχει ησυχία όμως και άλλα πολλά.
φιλάκια

Γείτων είπε...

Χμ. Μολις έκαν ποστ για τη βροχή, μπαινω στο σαλόνι και βλέπω ότι έχεις κάνει ποστ για τη βροχη.... Γκρρρ! Με πρόλαβες πάντως :D

Sigmund_01 είπε...

H βροχή είναι ζωή...
Είναι η κάθαρση...

Alkyoni είπε...

Τι όμορφοι που είναι μερικοί άνθρωποι! Συχνά μια σκέψη τους μόνο σε κάνει να χαμογελάς.
.....Απόλυτα σύμφωνη μαζί σου
Καλό σου απόγευμα :)

dr.Uqbar είπε...

Είδες η βροχή. Σεληνιαστήκαμε όλοι.
Είναι παραγωγική, και οι ωραίοι άνθρωποι υπάρχουν παντού. Απλά είναι συνήθως μακρυα.
(ps Τα αβγά βγαίνουν δύσκολα αν ξεραθουν)