Σταματημένοι δείκτες


Photo by dressONbackwards



Στο σπίτι μου έχω έξι ρολόγια. Δύο τοίχου και τέσσερα επιτραπέζια. Όλα δείχνουν διαφορετική ώρα, κανένα τη σωστή. Τα πέντε είναι σταματημένα και το έκτο δείχνει μια ώρα μπροστά.

Θυμάμαι το πρώτο, το είχα πάρει όταν ετοίμαζα το σπίτι, ήθελα ένα για την κουζίνα, σε χρώμα μεταλλικό. Είναι στρόγγυλο και μεγάλο και μέσα του έχει 4 μικρότερα ρολόγια που δείχνουν την ώρα σε Νέα Υόρκη, Λονδίνο, Σύδνεϋ και Λος Άντζελες, σταματημένα κι αυτά εδώ και 5 χρόνια.

Ο Γ. είχε εμμονή με την ώρα. Κάθε που οι μπαταρίες πέφτανε και μένανε λίγο πίσω, πήγαινε και διόρθωνε τους δείκτες λες κι είχε καμία σημασία η ώρα στο άλλο ημισφαίριο. Όταν έφυγε για πάντα, αποφάσισα πως δε θα ξαναλλάξω μπαταρίες σ΄αυτό το ρολόι κι έχει μείνει ακίνητο από τότε, ξεχασμένο όπως κι εκείνος.

Το ρολόι στο σαλόνι μου το είχε πάρει δώρο στη γιορτή μου τον πρώτο χρόνο που μέναμε μαζί στο σπίτι, το είχα δει σε μια βιτρίνα και μου άρεσε πολύ. Μαλώναμε πού θα το κρεμάσουμε, όταν έφυγε του άλλαξα θέση και το έβαλα εκεί που ήθελα εξαρχής. Δε θυμάμαι πόσο καιρό είναι σταματημένο.

Τα υπόλοιπα τέσσερα δεν τα κοιτώ σχεδόν ποτέ, έχουν γίνει διακοσμητικά στοιχεία πια, καθόλου χρηστικά, είναι εκεί μόνο για να μου θυμίζουν. Όχι εκείνον πάντως...

Ο Κ. ποτέ δε με ρώτησε για τα ρολόγια. Μου άρεσε πολύ που δεν τον ένοιαζε καθόλου. Είχε ένα δικό του ρολόι μέσα του και κοντά του έμαθα ν΄ακούω το δικό μου με τον καιρό. Στη φύση εξάλλου ο χρόνος δεν έχει σημασία.

Από μικρή είχα άγχος με το χρόνο, μια ζωή έτρεχα να προλάβω. Μέχρι που πέταξα το ρολόι χειρός κι άρχισα να ζω σε πιο φυσιολογικούς ρυθμούς. Ακόμα και χωρίς ρολόι δεν αργώ ποτέ στα ραντεβού. Τελικά μια συνήθεια είναι όλα. Κι όταν είμαι στο τιμόνι, υπολογίζω την ώρα με τις αποστάσεις, όλα είναι μετρημένα πια. Δε χρειάζεται ν’ ανησυχώ για τίποτα. Τα χρόνια περνάνε ούτως ή άλλως...





13 σχόλια:

Γεωργία είπε...

χαχ,
Αυτή την κουβέντα έκανα και εγώ τις προάλλες.
"Σιχαίνομαι τους αριθμούς και το χρόνο. Με εκνευρίζουν αυτοί που ζυγίζονται κάθε 2 μέρες και παθαίνουν εγκεφαλικά για 200 γραμμάρια και αυτούς που κοιτάνε κάθε πέντε λεπτά το ρολόι τους και λένε -Πως; πέρασε η ώρα έτσι?!-" 'εκεγα και δεν με καταλάβαιναν.

Μια φορά είχα ρολόι στη ζωή μου, και το πέταξα στην τρυφερη (..) ηλικία των 16!

Δε με νοιάζει η ώρα και ο χρόνος. Θέλω όταν περνάω καλά, να μου φαίνεται πως είναι ολόκληρες ώρες, και όταν περνάω άσχημα να φαίνεται πως είναι δευτερόλεπτα!

prince of dakar είπε...

Εμενα μου αρεσουν τα ρολογια. Εχω ενα μεσα στο πρωτο συρταρι του γραφειου μου απο το 1994 (μου το εκαναν δωρο)και το προσεχω σαν τα ματια μου :-)

zouri1 είπε...

εγω πριν λιγες μερες σταμητησα 2 ρολογια που ειχα στο σπιτι.Τωρα εχουμε την ωρα παντου και τα ρολογια παιζανε τον ρολο του απλου διακοσμητη

nyctolouloudo είπε...

το ρολόι στο δεξί χέρι μου είναι το φετιχ μου...δεν το βγάζω ποτέ!

κατά τα άλλα ακόμα και τα σταματημένα ρολόγια 2 φορές την ημέρα λένε την αλήθεια....

nahames nakanamoko είπε...

Μπράβο μπράβο!!!!
Τόσο απλό κείμενο αλλα τόσο ωραίο!!!!

Καταραμενε ανελεητε χρονε

dr.Uqbar είπε...

Μακάρι να πετούσαμε όλα τα ρολόγια. Μακάρι να μη χρειαζόταν να ξανακοιτάξουμε τους δείκτες. Να υπολογίζαμε μόνο τη θέση του ήλιου και στις συννεφιασμένες μέρες να μη μας ένοιαζε καν.

Πάντως αυτή η σχέση με τον χρόνο του Γ.σε αντίθεση με τη δική σου όπως φαίνεται τώρα, τείνει να δείχνει για κάτι παραπάνω από βασική!

nosyparker είπε...

Γιατρέ μου, πόσο δίκιο έχεις! Τα μικρά κι ασήμαντα είναι που κάνουν τη διαφορά ;-)

Lost είπε...

"Tα χρόνια περνάνε ούτως ή άλλως..." Σοφό γατί!

H.Constantinos είπε...

Αψογο κείμενο. Μου έκανε "κλικ".
Πραγματικά. Και έχω καιρό να ακούσω "κλικ"...
ΥΓ1: Γιατί έχω την εντύπωση οτι ο Γ. δεν είναι καθόλου ξεχασμένος; Να φταίει η ώρα και το ουίσκυ;
ΥΓ2: Το ίδιο και τα παρακάτω δύο posts -λένε. Δεν προχώρησα παρακάτω, μου έδωσες μιά καλή ιδέα και θα κάτσω την επεξεργασθώ.
ΥΓ3: Δεν θυμάμαι από πού έκανα κλικ στο blog σου, αλλά είσαι τώρα στην favorites list οπότε θα τα ξαναπούμε. Και να γράφεις πάντα έτσι (Α! και να ξεχάσεις τον Γ. ...!)

Under Control είπε...

Tα ρολογια χειρος ειναι χειροπεδες.
Τα υπολοιπα ειναι για το μυαλο.
Εγω εχω μονο ενα (αυτο στο κινητο) και παλι ειμαι τοσο αγχωμενος με τον πουστη τον χρονο.

nosyparker είπε...

@ h.constantinos
Σ' ευχαριστώ! :-)
Ξεχασμένος εντελώς, βγαλμένος από το μυαλό δεν είναι ποτέ κανένας άνθρωπος,
ειδικά αν μαζί του έχεις περάσει 8 χρόνια από τη ζωή σου.
Κάποια πράγματα πάντα τον θυμίζουν.

Εγώ εδώ αλλιώς το χρησιμοποιώ το "ξεχασμένος".
Κι ευτυχώς προχώρησα...
θα το διαπιστώσεις αν διαβάσεις άλλα posts.
Έχω γράψει και γι άλλους!
:-D

@ under control
Oooops, το ξέχασα το ρολόι στο κινητό.
Αυτό είναι το ξυπνητήρι μου.
Αααα έχω κι ένα στο αυτοκίνητο! :-)

georgia είπε...

Καλημέρα μικρή!

Τί σύμπτωση να μιλάμε και οι δύο για ρολόγια. Σε παραπέμπω στο τελευταίο μου ποστ και ανυπομονώ να ακούσω την άποψή σου.

φιλιά από την Αθήνα!

bobo-clown είπε...

pestous pos piga se kapia xora pou ta rologia den exoun deiktes!! valte fotia!!! kapste tous diktes!!