Ακινησία


Photo by god-of-chaos




Το σώμα σφιχτά κουλουριασμένο σαν έμβρυο στη μήτρα. Ένα τελικό S. Όλα μουδιασμένα. Πόνος παντού, απ’ το κεφάλι ως τ΄ ακροδάχτυλα. Να μην μπορώ να κινηθώ. Ούτε να σκεφτώ. Έτσι έπεσα, έτσι ξύπνησα, με την ίδια μουδιασμένη αίσθηση. Προσπάθησα να κουνήσω κάτι, αλλά τα μέλη του κορμιού μου αρνήθηκαν να υπακούσουν. Τρυπάνι στον εγκέφαλο, χίλια καρφιά να με καρφώνουν, σαν να με σκίζουνε χίλια κομμάτια. Μου γυρνάνε τα σωθικά, θέλω να ξεράσω. Ίλιγγος...

Ήταν η χειρότερη μέρα αφότου άρχισε η σχολική χρονιά. Ο πονοκέφαλος δε λέει να μ΄αφήσει απ’ την Παρασκευή κι έχω αρχίσει πλέον ν΄ανησυχώ. Σκέφτομαι... Έτσι θα τη βγάλω φέτος. Θα γυρνάω απ’ τη δουλειά, θα πέφτω να κοιμάμαι και θα ξυπνώ κουρασμένη όσο πριν. Κι ακόμα πιο μουδιασμένη.

Προσπάθησα να φέρω στο μυαλό κάτι όμορφο και χαλαρωτικό. Ένα καυτό μπάνιο κι ένα μασάζ, μια φλοκάτη στο πάτωμα δίπλα στο τζάκι, το άρωμα του κρασιού, μια αντρική αγκαλιά, να βυθίζω το πρόσωπό μου σ’ ένα μπουκέτο λουλούδια και να εισπνέω ατελείωτα. Ευχήθηκα να γινόμουν πάλι έμβρυο, μικρή και ασφαλής μέσα στον αμνιακό μου σάκο, πίσω στη μήτρα, προστατευμένη απ’ όλα, μακριά από κάθε αρνητική ενέργεια. Να μου βάζουν ν’ ακούω μουσική, να μου διαβάζουν παραμύθια και να γλιστράω απαλά στον πλακούντα. Να μη με νοιάζει τίποτα. Να με φροντίζουν και να μ΄αγαπάνε χωρίς αντάλλαγμα.

Μπορεί και να πεθάνω μια μέρα, καθώς κοιμάμαι στην ίδια πάντα εμβρυακή στάση, κουλουριασμένη κάτω απ’ τις κουβέρτες κι οι γάτες στα πόδια μου στο κρεβάτι. Θα περάσουν μερικές μέρες πριν κάποιος αρχίσει ν΄ανησυχεί.


18 σχόλια:

zouri1 είπε...

εγω παντως ανησυχησα και μονο που δεν ειδα καποιο ποστ σου σημρε,και ετοιμαζομουν να σου στειλω ε-μαιλ.
Αλλα λεω ασε,μπορει να ειναι με γκομενο.
Τεταρτη δεν ειχες πει να ερχεται και ο ...στο σπιτι σου?

γιώργος είπε...

το σώμα θυμάται
τις στιγμές που αγάπησε
τις στιγμές που ένοιωσε ευτυχισμένο
τις στιγμές που μπορούσε να πάρει χωρίς να δώσει...

καλησπέρα...

magica είπε...

Με τη σειρά την πιάνουμε την μανιοκατάθλιψη; πως το βλέπεις; ε;;;;
Καλησπέρα

Ανώνυμος είπε...

ela mikro gati... mh se pairnei apo katw ...
pistepse me, kserw poso efialtikos mporei na einai o synexhs ponokefalos...
psakse vres ti akrivws sou ton dhmiourgei , (an kai synhthws kseroume, alla de to paradexomaste...)kane plaka mazi tou, koroidepse ton, apshfise ton kai tha xasei th dynamh tou...
to xioumor sou einai h dynamh sou se aytes tis katastaseis... ki esy exeis mpoliko...

homelessMontresor είπε...

Ακόμα ταλαιπωρήσαι? Πάντως αν χειροτερέψουν τα πράγματα εγώ δίπλα είμαι! Χτύπα ενα τηλέφωνο!

toeboy είπε...

τα κοριτσια που ξερουν τη δυναμη τους, ξερουν και τις αδυναμιες τους.
tomorrow is another day...
mike

sorry_girl είπε...

"Μόνο τα νύχια και τα μαλλιά να μακραίνουν.."
Όλοι εδώ είμαστε το ξες, δεν το ξες;

o erwtas pernaei ap' to stomaxi είπε...

esu koiloponas kai 'gw den bgainw, na 3anagennh8w den thn pa8ainw...

numb2006 είπε...

Μην αισθάνεσαι μόνη.. όλα παιχνίδια του μυαλού είναι...καλησπέρα... άκουσα για μούδιασμα και ήρθα :)

Zooman είπε...

Ελα ρε κορίτσαρε!
ΟΛΟΙ περνάμε τις μέρες τις γκριζόμαυρες, αλλά πάντα ΜΑ ΠΑΝΤΑ γυρνάει προς το ΚΟΚΚΙΝΟ ή προς το ΚΙΤΡΙΝΟΧΡΥΣΟ!!
Τζάκι, όποιο αλκοολούχο διαλέξεις και καλή μουσική (WIM MERTENS!!!)
;)))

zero είπε...

Καταπληκτικο ποστ.

ζερο.

gritbound είπε...

Τραγουδάκι.

dr.Uqbar είπε...

Όλο και περισσότερο, όλο και καλύτερα ξετυλίγεται η άγνωστη φύση της ψιψίνας. Μπράβο για το κείμενο, περαστικά για το S. Είμαστε πολλοί που το νοιώθουμε. Αλλά είναι και κάτι. Θα μπορούσες να είσαι ανάσκελα...
κοινότοπο

Serenity είπε...

Κι εγώ έτσι κοιμάμαι. Κουλουριασμένη σαν έμβρυο.
Μερικές φορές ακίνητη.
Άλλες φορές υπερκινητική.

Συνήθως η ακινησία δίνει τη θέση της στην κίνηση.

But I'm sure you know that.

candyblue είπε...

Μου μύρισες μπλε απόψε...έλα να σε πάρω στην αγκαλιά μου. Για λίγο. Και αν αισθανθείς καλύτερα θα σε αφήσω και πάλι στο κόκκινο
έλα και θα σου βάλω στα αυτιά αυτό το κομμάτι:


Hope There's Someone

Hope there's someone
Who'll take care of me
When I die, will I go

Hope there's someone
Who'll set my heart free
Nice to hold when I'm tired

There's a ghost on the horizon
When I go to bed
How can I fall asleep at night
How will I rest my head

Oh I'm scared of the middle place
Between light and nowhere
I don't want to be the one
Left in there, left in there

There's a man on the horizon
Wish that I'd go to bed
If I fall to his feet tonight
Will allow rest my head

So here's hoping I will not drown
Or paralyze in light
And godsend I don't want to go
To the seal's watershed

Hope there's someone
Who'll take care of me
When I die, Will I go

Hope there's someone
Who'll set my heart free
Nice to hold when I'm tired


Antony and the Johnsons




όταν ανοίξεις τα μάτια σου, ότι σε πληγώνει θα είναι νεκρό.
Από μένα.

Ανώνυμος είπε...

και γυναίκα και τοξότης και σκύλος? πω πω πω... διάβασα όλα τα ποστ σου... απ ότι βλέπω πολύ κούρασες το κεφαλάκι σου της τελευταίες μέρες... εύχομαι να νοιώσεις καλύτερα... καλό σ/κ!

nosyparker είπε...

zouri, είσαι πολύ μεγάλη κουτσομπόλα!!! :p

candy, σ' ευχαριστώ, πολύ γλυκό :-)

meli melo, ε όχι και σκύλος, με προσβάλεις. Miaow!

Ανώνυμος είπε...

αφου δεν σε ξέρω, είπα να μην είμαι τοοοοσο αυθόρμητη... με συγχωρείς! ;)